مصرف ماهی ها( قسمت دوم

کالیپسو: تحقیق در مورد مصرف ماهی­ ها و آبزیان اشباع از آلاینده­ ها و امگا۳ .

مطالعات کالیسپو

این تحقیق در فاصله سال ­های ۲۰۰۳ میلادی تا ۲۰۰۶ میلادی توسط دو سازمان Asef و Inra صورت گرفت و در طی آن مقدار دریافت امگا۳ و نیز میزان آلاینده ­های فیزیکی و شیمیایی در بدن افرادی که به وفور از آبزیان تغذیه می­ کردند، مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش یک هزار نفر که دستکم دو بار در هفته ماهی و یا سایر آبزیان را مصرف می­ کردند، مورد مطالعه قرار گرفتند. همه این افراد از ساکنان چهار منطقه ساحلی لو آور، لوریان، لا روشل و تولون بودند.

صرف نظر از محیطی که ماهی­ های مورد استفاده انسان در آن زندگی می­ کنند، ماهی ­های چرب بیشترین آلودگی را دارند و این مسئله از آن جهت که چربی ماه ی­ها از نوع اُمگا۳ است، مشکل ساز است.

در حقیقت وقتی به شما می­ گویند که برای پیشگیری از سرطان ازامگا۳ استفاده کنید  البته صحت این امر در واقعیت به اثبات نرسیده است  شما را در مقابل یک انتخاب دشوار قرار می­ دهند. انتخاب این که بیشتر از قبل از ماهی ­های چرب و سرشار از امگا۳ استفاده کنیم و در نتیجه مقادیر فراوانی از آلاینده­ های حلال در چربی ماندگار و سرطان زای بسیار خطرناک اجتناب کنیم و در عین حال از مصرف اُمگاسه نیز صرف نظر کنیم!

خوشبختانه با شناختی بسیار دقیق می ­توان از این مسئله به سلامت گذر کرد. در حقیقت ماهی ­های بزرگ و شکاری همچون اره ماهی، ماهی تن قرمز، مارماهی و سگ ماهی بیش از سایر ماهی­ ها به آلاینده ­ای همچون جیوه آلوده هستند و حتی به قیمت صرف نظر کردن از مواد مفید آن، باید از خوردن آنها پرهیز کرد. همچنین گونه ­های دیگری نیز از ماهی ­ها وجود دارند که از اُمگاسه سرشار هستند و مقدار جیوه در آنها هم اندک است، از این گونه ­ها هم می ­توان به ماهی خالمخالی، موتوماهیان یا آنچوی ماهیان و نیز به ماهی ساردین اشاره کرد.

پس دقت کنید و ببینید که ماهیان و سخت پوستانی که استفاده می­ کنید، از کجا می ­آیند و گونه­ هایی را انتخاب کنید که کمتر از همه بدن شما را به سموم یاد شده آلوده می ­کند. با دقت بیشتری نسبت به گذشته مواد اولیه غذاهای دریایی خود را انتخاب کنید. آژانس ایمنی مواد غذایی فرانسه در آخرین توصیه­ های خود رسماً اعلام کرد، زنان باردار و کودکان زیر ۲ سال و نیم نباید برای تأمین پروتئین مورد نیاز بدن خود به ترتیب بیش از ۱۵۰ گرم و ۶۰ گرم در هفته از ماهی ­های بزرگ و شکاری استفاده کنند.

جدول شماره (۵)

متوسط میزان آلودگی آبزیان در مناطق مورد بررسی

 آرسنیک                           

(Mg/100g)

متیل­مرکور

(Mg/100g)

کادمیوم

(Mg/100g)

سرب

(Mg/100g)

پلی­کلروبی فنیلس

(Mg/100g)

لوآورماهی ۷۶۷۱۴۸۰/۶۰٫۸
سایر۷۱۹۸۶۳۶/۹۱٫۶
لوریانماهی ۷۷۸۱۷۲۰٫۹۰٫۴
سایر۱۰۹۰۵۱۲۰۴۰٫۳
لاروشلماهی ۴۶۰۱۸۱۱۰٫۶
سایر۵۹۰۳٫۴۲۸۶۰٫۴
تولونماهی ۸۲۹۲۲۱٫۳۲۰٫۸
سایر۸۳۶۵۱۲۵۰٫۴

ماهی پرورشی و ماهی آزاد

در تاریخ نهم ژانویه سال ۲۰۰۴ میلادی، نتایج یک پژوهش علمی بسیار مهم که توسط استاد “رولاند آ.هیتس” صورت گرفته بود در نشریه “ساینس” یکی از مهمترین نشریات علمی دینا، منتشر شد. این نتایج بحث­ هایی را در سطح جهانی برانگیخت.

در این تحقیقات، پژوهشگران ۷۰۰ نمونه از ماهی ­های “سالمون” (ماهی آزاد دریایی) پرورشی و آزاد را که از چهل نقطه دنیا و از جمله پاریس، خریداری شده بودند، مورد بررسی قرار دادند. آن­ ها به این نتیجه رسیدند که گوشت این ماهی­ ها چنان آلوده است که تنها می ­توان یک­بار در ماه از آن ­ها استفاده کرد!

آژانس ایمنی مواد غذایی فرانسه نیز اعلام کرد که میزان آلودگی اعلام شده در این تحقیقات شامل ماهی ­های این کشور نیز می ­شود. این آژانس با بیان این که تنها میزان دی اُکسین  ماهی­ های فرانسه کمی بیشتر و میزان کلروبی­ فنیل موجود در آن ­ها مقداری کمتر است، نتایج این تحقیقات را تأیید کرد.  این مرکز فرانسوی نتوانست نظری مخالف نتایج چاپ شده در نشریه ساینس ارائه کند. آلودگی ماهی­ های سالمون به ماده­ سمی “توکسافن” به اندازه ­ای بود که این ماهی از بازار جهانی جمع ­آوری شد و به همین دلیل این تحقیقات درمورد وجود این سم در گوشت ماهی، ادامه نیافت. همین امر برخی از مراکز پژوهشی به ویژه مؤسسات انگلیسی و کانادایی را بر آن داشت که در مورد نحوه اجرای این تحقیق توصیه­ هایی را مطرح کنند. سازمان غذا و داروی آمریکا نیز این انتقاد را مطرح کرد که نمونه­ های مورد بررسی در این تحقیق، ماهی ­های خام با پوست بوده است. این سازمان همچنین خاطر نشان کرد که جدا کردن پوست ماهی و کباب کردن گوشت آن به مقدار زیاد میزان سموم انباشته شده در چربی ماهی ­ها را کاهش می­ دهد.

پس همه کسانی را که سوشی و یا ساشامی (غذاهای ژاپنی که با ماهی خام تهیه می­ شود) تهیه شده از ماهی آزاد را مصرف می ­کنند از مضرات استفاده از ماهی خام نسبت به ماهی کباب شده، آگاه کنید!

در نهایت، پارلمان اروپا رأیی را خطاب به اداره ایمنی مواد غذایی اروپا صادر کرد. این رأی به ماهی ­هایی چون، سالمون، قزل­آلا، کپور، شاه ماهی، کولی، تن، خل مخالی و ساردین مربوط می ­شد.

ما به طور کامل به این رأی مفصل، نمی ­پردازیم و تنها به نقل یکی بخش ­های آن بسنده می­ کنیم. در این بخش آمده است که با پیشرفت در تحقیقاتی که در این زمینه صورت گرفته است، تفاوت میزان آلودگی میان ماهی ­های آزاد و پرورشی کاهش یافت. اما در مورد ماهی تن، باید گفت که میزان آلودگی این ماهی به جیوه در نمونه آزاد بیشتر است. در مورد آلودگی به کلروبی ­فنیل نیز می­ توان گفت که این آلاینده در شاه ماهی ­های آزاد دریای بالتیک و ماهی پرورشی سالمون، بیشتر یافت می ­شود. این پژوهش نهایتاً در مورد ایمنی مصرف ­کنندگان نتیجه­ گیری می­ کند که میان ماهی­ های آزاد و پرورشی از نظر میزان آلودگی آن­ ها به آلاینده ­های آلی و پایدار، تفاوت چندانی وجود ندارد.

البته برای تأیید این مورد می ­توان به عقل سلیم هم مراجعه کرد. چرا که اگر بپذیریم آب آلوده دریا، منشاء آلودگی ماهی ­هاست، پس فرقی نمی ­کند که ماهی­ ها ابتدا در حوضچه ­های پرورش ماهی به دنیا آمده و سپس به دریا منتقل شده باشند و یا آنکه همه مراحل حیات خود را در دریا گذرانده باشند.

مصرف ماهی متوقف شود؟

بار دیگر باید گفت: مطمئناً خیر! من، خود یکی از مصرف کنندگان پروپاقرص  ماهی هستم.

برغم همه آنچه که در مورد آلودگی ماهی گفته شد، این آبزی منبع فسفر، ید، فلورین، زینک، مس، سلنیوم، آهن، ویتامین­ های گروه ب و منبع ویتامین دی است و به همین جهت ماده بسیار مهمی در تعادل رژیم غذایی ما و پیشگیری از ابتلا به بیماری ­های سخت و صعب العلاجی همچون سرطان محسوب می ­شود. من ماهی دوست دارم، اما نه هر نوع ماهی را.

جدول شماره (۶)

توصیه­ هایی برای مصرف آبزیان

 از مصرف آن­ ها خودداری کنیدمصرف آن­ ها توصیه می ­شود
ماهی­ هااره ­ماهی

نیزه­ ماهی

مارماهی

تن­ قرمز

سگ ماهی

ماهی­ های شکاری بزرگ

خال­ مخالی

آنچوآ (کولی)

ساردین

دوراد

حلوا

سخت­ پوستان و سایر آبزیانحلزون دریایی

عنکبوت آبی

میگو

صدف ­ها

من بطور کلی از خوردن ماهی­ های تن پرهیز می­ کنم، چرا که آلودگی این ماهی به آلاینده ­ها چنان زیاد است که در معرض انقراض قرار گرفته است. همچنین تا جای ممکن از خوردن اره­ماهی، سالمون و سگ ماهی خودداری می­کنم. در صورتی که بخواهم مارماهی مصرف کنم دقت می ­کنم که این ماهی از مناطق بسیار آلوده صید نشده باشد.

مصرف میگو و صدف را هم به سایر آبزیان که بیش از اینها به آلاینده­ های آلی آلوده ­اند ترجیح می­ دهم. همچنین اگر بخواهم ماهی را در وعده غذایی خود جای دهم، به محل صید آن دقت می­ کنم. البته در کل ماهی ­های کم چرب و یا بدون چربی را که سالم ­ترین انواع ماهی هستند، ترجیح می­دهم.

تا اینجا دریافتیم، هرچند که ماهی برای سلامت انسان مفید است، اما مصرف ماهی­ های آلوده نیز بسیار خطرناک بوده و تبعات ناخوشایندی را به دنبال دارند. همچنین دلایل آلودگی و خطر آلاینده ­های آلی و پایدار را برای سلامت انسان برشمردیم. به خوبی دانستیم چگونه یک ماهی سالم را انتخاب کنیم تا با مصرف این ماده غذایی مواد سرطان زا را که می­تواند تا ده ­ها سال بدن ما را آلوده به سموم کنند، وارد بدن خود نکنیم.

بشر در طول سال­ ها با جنون احمقانه خویش دریا را آلوده کرده است و امروز دریا این آلودگی را به ما باز می ­گرداند! باشد که درایت به خرج دهیم و از نابود کردن محیط زیست دست برداریم تا شاید روزی ماهی ­های تن قرمز و اره ­ماهی ­ها بار دیگر برای انسان­ ها و حتی نوادگان ما قابل مصرف شوند.

پس با توجه به همه آنچه گفته شد، از سرمایه سلامتی خود محافظت کنیم ومواد غذایی خود را با دقت انتخاب کنیم. بعدتر و در آخرین مبحث به جزئیات مفصل در مورد “توصیه­ های واقعی ضد سرطان” خواهیم پرداخت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>