اگر فرزندتان چاق باشد چه باید کرد؟ (قسمت دوم)

آیا فرزند شما چاق است؟

برای اینکه بفهمید فرزندتان تُپلی هست یا نه، کافی است به او خوب نگاه کنید. و متخصص اطفال با استفاده از ابزارهایی گوناگون، مانند نمودار رشد، منحنی، یا فرمول فقط تردیدهای شما را تأیید یا تکذیب می کند.

شاخص توده بدن همچنین استانداردی است برای اندازه گیری وزن کودک و اینکه سلامتی او در خطر هست یا نه. با وجود این، باید از نمودارهایی که مختص کودکان است استفاده کنید. نمودارهای شاخص توده بدن کودکان، برخلاف نمودارهای بزرگسالان، براساس سن و جنسیت است. از کارکنان مطب پزشک اطفال بخواهید نمودارهای فرزندتان را به شما نشان دهند با استفاده از فرمول ها و نمودارهای ذیل نیز می توانید خودتان محاسبه کنید.

برای محاسبه ی شاخص توده ی بدن فرزند خود، از همان فرمولی که در مباحث گذشته به شرح  زیر آمده است استفاده کنید:

۱- وزن فرزندتان را از پوند به کیلو گرم تبدیل کنید.

وزن (به پوند) .. ۲/۲= وزن (به کیلوگرم).

مثلاً  کیلوگرم۳۴=۲/۲ ،.. ۷۵ پوند

۲- قد فرزندتان را از اینچ به متر تبدیل کنید.

قد (به اینچ)..۳۷/۳۹= قد(به متر). مثلاً ، متر ۲۲/۱ = ۳۷/۳۹.. ۴۸ اینچ

  1. با استفاده از جنسیت و نمودار مناسب شاخص توده ی بدن فرزند خود را محاسبه کنید.

شکل شماره (۱) برای دختران و شکل شماره (۲) برای پسران است.

معمولاً شاخص توده ی به کیلوگرم و متر محاسبه می شود، ولی اگر با پوند و فوت راحت ترید، این فرمول به شما کمک می کند:

در حکم قانون کلی، کودکی که شاخص توده ی بدن او از نظر سن و جنسیت بالای صدک هشتاد و پنجم باشد، لازم است از نظر فشار خون و چربی خون بالا بررسی شود، زیرا وزن او در حد خطرناکی ناسالم است. اگر شاخص توده ی بدن  کودک از نظر سن و جنسیت بالای صدک نود و پنجم باشد، ارزیابی کامل پزشکی لازم است. بسیاری از نگرانی های وضعیت جسمانی در میانسالان در کودکان چاق دیده می شود پس، لازم است مراقب فرزندتان باشید و مطمئین شوید که پزشک او هر مشکلی را تشخیص و به موقع درمان می کند.

برای مثال، فرض کیند پسری ۱۱ ساله، ۱۰۵ پوند (۴۸ کیلوگرم) وزن و ۶۱ اینچ (۱۵۲ سانی متر) قد دارد. شاخص توده ی بدن او بدین ترتیب محاسبه می شود:

شاخص توده ی بدن ۸/۱۹ = ۵/۷۰۴ × ۶۱ اینچ .. ۱۰۵ پوند.

چاقی فرزندان

شکل شماره (۱) شاخص توده ی بدن دختر خود را با اعداد این جدول مقایسه کنید تا صدک شاخص توده ی بدن او را تعیین کنید.

بعد، سن او، یعنی ۱۱ را، روی شکل شماره ۲ صدک شاخص سنی توده ی بدن برای پسران بیابید و خط را به سمت بالا دنبال کنید تا به عدد ۵/۲۰، شاخص توده ی بدن او برسید. از آنجا ک شاخص توده ی بدن او بالای خط صدک هشتاد و پنجم است، پس او چاق است.

حالا مثال دیگری را بررسی کنید:

دختری ۱۵ ساله است. او ۱۳۵ پوند (۶۱ کیلوگرم) وزن و ۵ فوت و ۲ اینچ ، یا ۶۲ اینپ (۱۵۵سانتی متر) قد دارد. شاخص توده ی بدن او بدین ترتیب محاسبه می شود:

شاخص توده ی بدن ۶/۲۴ = ۵/۷۰۴× ۶۲­.. ۶۲ ..۱۳۵

دختر نوجوان ما نیز روی نمودار صدک شاخص سنی توده ی بدن برای دختران، تا حدودی  بالای صدک هشتاد و پنجم است.

اگر هر دوی آنها سعی می کردند وزنشان را همان که هست نگاه دارند، و قدشان بلند می شد، سالم تر بودند.

چاقی فرزندان

شکل شماره (۲) شاخص توده ی بدن پسر خود را با اعداد این جدول مقایسه کنید تا صدک شاخص توده ی بدن او را تعیین کنید.

اگر فرزند شما چاق باشد

به طور قطع برای کودک چاق مشکلاتی وجود دارد – همیشه اذیتش می کنند، القابی به او نسبت می دهند یا آخرین منتخب برای تیم فوتبال است. برای والدین نیز، سخت است. برای هیچ پدر و مادری خوشایند نیست که فرزندش از فعالیت های اجتماعی کنار گذاشته یا اذیت شود. اگر فرزندتان چاق است، می توانید به او کمک کنید. ولی به خاطر داشته باشید هدف از کنترل وزن در کودکان فقط این است: کنترل، نه کاهش وزن. به جای کمک به کودک برای کاهش وزن، کمک کنید که وزنش را در همان سطح حفظ کند تا قدش از وزنش جلو بزند. مگر اینکه سلامت کودک به دلیل داشتن وزن اضافی به خطر افتاده باشد، که این شرایط استثنایی محسوب می شود و پزشک باید در مورد آن تصمیم بگیرد.

کمیته ی تخصصی انجمن پزشکی اطفال آمریکا، در مقاله ی خود در سال ۱۹۹۸ توصیه می کند کودکانی که شاخص توده بدن آنها برای سن و جسیتشان بالاتر از صدک نود و پنجم است باید وزن کم کنند. ولی، این کاهش وزن باید به کندی حاصل شود – نه بیشتر از نیم کیلوگرم در ماه. اکیداً توصیه می کنیم که رژیم کاهش وزن کودک حتماً باید با دستور پزشک باشد و کودک و خانواده او نیز باید با متخصص تغذیه به طور تنگاتنگ کار کنند.

اگر فرزندتان چاق است غذا را محدود نکنید. محدود کردن غذا موجب پرخوری ذهنی می شود و سوخت و ساز بدن درست مثل وقتی است که فرد گرسنه است. حتی بعد از برداشتن محدودیت، پرخوری متوقف نمی شود. علاوه بر آن، هیچ کس حق مضایقه کردن غذا را از دیگری ندارد، به ویژه از کودک.

از دیدگاه پدر و مادر، محدود کردن غذا طبیعی ترین راه برای حل کردن معضل وزن است. بسیاری از والدین با این کار می خواهند به کودک چاق خود کمک واز او حمایت کنند از برخی جهات محدود نکردن غذا یا توجه نکردن به کودک اشتباه است ولی هدف در اینجا تمرین دادن کودک به تشخیص سرنخ ها فطری است: تشخیص گرسنگی و درک احساس سیری. تنها روش این است که که اجازه دهید خود کودک تصمیم بگیرد که چه مقدار بخورد.

غذا تنها چیزی نیست که بر وزن کودک شما تأثیر می گذارد- بسیاری از عوامل روان شناختی نیز، در چاق شدن کودک نقش دارند. اگر می خواهید به فرزند خود در کنترل وزن کمک کنید، باید کارهای زیادی برای بالا بردن اعتماد به نفسش انجام دهید.

تصویر ذهنی مثبتی از بدن پرورش دهید

کودکان با مشاهده ی بزرگسالان رفتارها را یاد می گیرند. اگر به کودک خود عادت های غذایی سالم را نشان دهید، احتمال بیشتری دارد که از شما سرمشق بگیرد. اگر به طور مداوم رژیم می گیرید و از اندام خود انتقاد می کنید، آنها نیز، به بدن خود بی احترامی می کنند.

مجله گلامور در تحقیقی که روی ۴۰۰۰ زن جوان انجام داد (و در نوامبر ۱۹۹۴گزارش شد) تأثیر رژیم مادران را بر عادت های غذایی فرزندان بررسی کرد. پیام های نامحسوسی که دختران این افراد رژیمی از والدینشان دریافت کرده بودند به شدت روی آنها تأثیر گذاشته بود. هر چه مادری بیشتر رژیم بگیرد، صرف نظر از سن کودک، احتمال رژیم گرفتن دخترش هم بیشتر می شود. در این تحقیق مشخص شد که سربه‌سر گذاشتن های پدر راجع به اندام دختر خود اغلب تأثیری تلخ بر تصویر ذهنی او از بدن و رفتارش داشته باشد.

بگذارید فرزندانتان بدانند که طور باشند فوق العاده اند و دوستشان دارید. اگر شما از سایز یا شکلشان انتقاد نکنید، می توانند خودشان را بپذیرند و احساس خوبی داشته باشند. بگذارید افکارشان را در مورد سایز خود باشما در میان بگذارند. به آنها کمک کنید تا بفهمند که آدم ها به شکل ها و اندازه های متفاوتی هستند و ظاهر آنها ربطی به باطنشان ندارد. در مبحث قبل در مورد اعتماد به نفس، تصویر ذهنی مثبت از بدن و تأثیر آن بر کنار آمدن با غذا و پیشگیری از اختلالات غذایی توضیح  داده ایم.

تمرکز و توجه به موضوعات محسوسی که کودک در آن بهتر است موجب می شود که او خود را بهتر ببیند- وقتی اتاقش را تمیز می کند، به دوستی کمک می کند، بدون تذکر تکالیفش را انجام می دهد، به او توجه و از او قدردانی کنید.

تشویق به فعالیت جسمانی کنید

قطعاً ورزش نه تنها به متعادل کردن کالری ها بلکه به ایجاد هماهنگی و اعتماد به نفس نیز کمک می کند. عادت هایی که اکنون پیدا می کند به احتمال زیاد در بزرگسالی نیز دنبال می شود. تمام اعضای خانواده با هم ورزش کنید. در فهرست ذیل راه هایی برای عملی کردن این کار ارائه کرده ایم:

  • بعد از شام با همدیگر به پیاده روی بروید.
  • طوری برنامه ریزی کنید که تمام افراد خانواده با هم به قدم زدن در طبیعت، پیاده روی و قایق‌رانی بروید.
  • فرزندتان را برای شرکت در برنامه های ورزشی مدرسه یا فعالیت های اجتماعی دیگر تشویق کنید – ولی فقط در صورتی که به آن فعالیت علاقه مند باشد. اگر برای او لذت بخش نباشد، آن را انجام نمی دهد و جزء عادت های همیشگی اش نمی شود. برای تمرین کردن داوطلب بشوید یا، لااقل به مسابقات و جلسات تمرینی بروید.
  • ورزش هایی انتخاب کنید که تمام خانواده بتوانند انجام دهند، مانند اسکیت، اسکی یا کوهنوردی و یا سفر با کوله پشتی.
  • برای هر یک از اعضای خانواده یک قدم شمار بگیرید. این کار شیوه ای محسوس در بهبود و ترغیب به فعالیت جسمانی است.
  • یک طناب بخرید و شروع به طناب زدن کنید. مسابقه ی خانوادگی ترتیب دهید.
  • کودکان را از سنین پایین تشویق به دوچرخه سواری و شنا کنید و به آنها آموزش دهید. دوچرخه ی خودتان را نیز گردگیری کنید؛ مایو بپوشید و با بچه ها به استخر بروید.
  • تلویزیون را خاموش کنید. از آن هم بهتر، از برق بکشید. و زمان بازی های ویدئویی و کامپیوتری را محدود کنید.
  • از فرزندتان بپرسید بهترین چیزی که در اجرای فعالیت مورد علاقه اش دوست دارد چیست. شاید اگر بفهمید که موضوع مورد علاقه ی شما نیز همان است تعجب کنید. ورزش فرصتی برای گفت و گو میان شما و او را فراهم می کند.

هنگام انتخاب فعالیت جثه ی کودکتان را در نظر بگیرید. بعضی از فعالیت ها مشکل است. ممکن است جثه ی او حرکت را دشوار، ناهماهنگ و آزاردهنده کند. از فعالیت ورزشی در حکم نوعی تنبیه استفاده نکنید. یکی از دلایلی که بزرگسالان می گویند دوست ندارند ورزش کنند این است که در کودکی وادار شده بودند در قالب مقررات آن را انجام دهند. بگذارید ورزش لذت بخش باشد. بررسی ها نشان می دهد که عادت های ورزشی به وجود آمده در جوانی عادت هایی اند که به احتمال زیاد در بزرگسالی نیز حفظ می شوند. لازم است فعالیت های ادامه پذیری پیدا کنند که فرزندانتان از آن لذت ببرند.

نکته

روش هایی برای بالا بردن قدرت تصویر ذهنی کودک از بدن

شما چیزهای بسیار فوق العاده و منحصر به فردی در مورد فرزند خود می دانید. آیا اخیراً آنها را با او در میان گذاشته اید، فهرست ذیل را در نظر بگیرد. نظر شما به طور غیرمستقیم برداشت ذهنی کودک را از بدن خود تقویت می کند.

  • چه انتظاراتی را از بدن فرزند خود دارید؟
  • اعتقادات و پیش داوری های خودتان را در مورد وزن بدن بررسی کنید.
  • برای شکل ها و اندازه های گوناگون بدن با تنوع نژادی، قومیت و غیره احترام قائل شوید.
  • انتقاد از رفتار کودک بلامانع است، ولی انتقاد از خود کودک جایز نیست.
  • از هر فرصتی برای تحسین رفتار کودک استفاده و به صراحت او را تحسین کنید.
  • با انتقاد از شکل اندام خود، آوردن بهانه برای ورزش نکردن به دلیل وزنی که دارید، یا صحبت در مورد نیازتان به رژیم رفتار منفی را الگو نکنید.
  • فقط در واکنش به گرسنگی تشویق به خوردن کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>