معنویت راهی برای کاهش استرس

نظرات و رفتارهای شخصی که حس تعلق به یک بعد متعالی یا چیزی فراتر از خود را بیان کند را معنویت می نامند. یک کیفیت ذاتی در همه انسان ها بوده و بیانگر ارتباط هماهنگ با خود، دیگران، طبیعت و خدا و یافتن معنی و هدف در زندگی است.

مراقبت معنوی

مراقبت معنوی به عنوان مهم ترین عامل کمک کننده برای رسیدن به تعادل در حفظ سلامتی و مقابله با بیماری ها شناخته شده است. بدون شک معنی کامل سلامت معنوی منحصر به اثر دعاها و حالات روحی در بهبودی بیماری ها و جانشین شدن آن برای درمان های رایج طبی و یا طب مکمل نیست.

می توان باور داشت که دیدگاه معنوی روی باورها، نگرشها، ارزشها و رفتارها تأثیر عمیق دارد که بر روی بیوشیمی و فیزیولوژی بدن تأثیر می گذارد. این تأثیر روی فکر و بدن به نام تندرستی (سلامت) معنوی نامیده می شود. سلامت معنوی به عنوان یکی از ابعاد سلامتی در کنار سلامت جسمی، روحی و اجتماعی مطرح شده است.

انسان موجودی زیستی، روانی، اجتماعی و معنوی است و بیماری MS همه ی این ابعاد را تحت تأثیر قرار می دهد.

* بدن متحمل درد و رنج می شود و توان آن به مرور کاهش می یابد.

* علائم روان پزشکی مانند افسردگی، بی حوصلگی، کسالت و کاهش انرژی، همگی محصول بیماری MS هستند.

* بعد اجتماعی از دیگر ابعاد انسانی است ما به واسطه این بعد با دیگران ارتباط برقرار می کنیم، نقش اجتماعی خود را انجام می دهیم و اعتبار اجتماعی کسب می کنیم، بیماری MS سبب می شود که دچار افت عملکرد شویم و نقش های اجتماعی ما کمرنگ شود، منزوی شویم و …

* معنویت بعد دیگری از ما است. معنویت ما از با خدا، جهان هستی، موجودات و دیگر انسان ها پیوند می دهد. به کمک معنویت به زندگی خود معنا می دهیم. معنویت لزوماً در مذهبی بودن خلاصه نمی شود زیرا انسان می تواند معنوی باشد، اما مذهبی نباشد. انسان معنوی به فکر بهبود رفاه و آرامش بشری است، صلح طلب، مدافع محیط زیست و موجودات زنده است و برای اصلاحات اجتماعی تلاش می کند. انسان معنوی فراتر از دنیای خود قدم بر می دارد و زندگی می کند.

معنویت خواهی را می توانید در شعر سعدی ببینید:

بنی آدم اعضای یکدیگرند

که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار

دگر عضوها را نماند قرار

تو کز محنت دیگران بی غمی

نشاید که نامت نهند آدمی

و بیماری MS می تواند ما را در مشکلات خود غرق سازد به گونه ای که به چیز دیگری فکر نکنیم و اسیر تنهایی خود شویم.

معنای زندگی

اندیشیدن به این موضوع که رسالت من در جهان هستی چیست، خدا از آفرینش من چه منظوری داشته است و معنای زندگی من چیست، یکی از دغدغه های انسان هاست که نشانگر بعد معنوی انسان است. گرچه بیماری ممکن است ذهن تان را به خود مشغول کند و توان اندیشیدن به این موارد را از شما بگیرد اما شما می توانید ابرهای غفلت را کنار بزنید و فرصتی پیدا کنید تا مجدداً خود را از بیرون تماشا کنید و به رابطه خودتان با خدا بیندیشید، و این سؤال ذهن تان را گهگاه به خود مشغول کند که:

  • از کجا آمده ام؟
  • به کجا می روم؟
  • هدف خداوند از خلقت من چه بوده است؟
  • معنای زندگی من چیست؟

پاسخ به این سؤالات مسئولیت جدیدی است که باید به آن بپردازید، مولانا قرن ها پیش به این سؤال اینگونه پاسخ داده است و جهان بینی توحیدی خود را در قالب شعر زیر به نمایش گذاشته است:

از کجا آمده ام، آمدنم بهر چه بود

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

ای خوش آن روز که پرواز کنم تا بر دوست

به امید سر کویش پر و بالی بزنم

پاسخ این سؤالات نمایانگر جهان بینی ماست، جهان بینی به معنای نگاه شما به جهان هستی، آفرینش و خلقت خودتان است. هر انسانی جهان بینی خاص خود را دارد.

اگر معنا و رسالتی برای زندگی داشته باشید، هدفمند هستید و اگر هدفمند باشید، انگیزه بیشتری برای زندگی و مبارزه با بیماری خواهید داشت، کمتر احساس پوچی می کنید، انعطاف پذیر و سازگارتر خواهید بود و بهتر می توانید خود را با مشکلات زندگی سازگار کنید. افرادی که احساس می کنند رسالتی از سوی خدا بر دوش آنهاست مانند مراقبت از والدی معلول، رشد معنوی، تلاش برای کاهش رنج و بهبود رفاه بشری و … در مقایسه با دیگران شیوه زندگی متفاوتی دارند. شیوه ای سالم، با برنامه و هدفمند که نشانگر تلاش آنها برای دستیابی به اهداف معنویشان است.

انسان های معنوی حتی برای رنج ها و مصیبت های خود نیز معنایی پیدا می کنند آنها رنج را فرصتی برای رشد معنوی و پخته شدن در کوره ی حوادث زندگی و مصیبت را آزمایشی الهی و به بوته آزمون گذاشته شدن صبر و بردباری می دانند. با این دیدگاه آمادگی بیشتری برای رویارویی با حوادث دردناک دارند و توان آنها در تحمل رنج نیز بیشتر از دیگران خواهد بود.

پایان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>