مولیبدن و نیاسین

مولیبدن

مقدار نیاز روزانه: ۷۵ میکروگرم

منابع خوب غذایی: باقلا، سایر غلات، شیر و فرآورده های لبنی، سبزی های تیره رنگ و سبزی های پر رنگ

این ماده معدنی با نام مسخره اش یکی از اجزاء سه آنزیمی است که در بدن برای انجام واکنش های شیمیایی مهم لازمند.

مولیبدن بخشی از آنزیم سولفیت اکسیداز است، آنزیمی که سولفیت ها را در بدن سمیت زدایی می کند، سولفیت ها در غذاهای پروتئینی و به عنوان محافظت کننده های شیمیایی در برخی غذاها و داروها یافت میشوند. به گفته دکتر جودیت ترنلند از بخش آمریکایی مرکز پژوهش تغذیه ای انسان در سانفرانسیسکو، افرادی که قادر به تخریب سولفیت ها نیستند، این ماده شیمیایی در بدنشان انباشته میشود. وی میگوید: «نوزادان مبتلا به این اختلال، بسیار ناتوانند و مدت طولانی زنده نمی مانند.» به گفته وی، این شیرخواران دچار یک اختلال ژنتیکی نادر هستند که موجب مهار آنزیم های حاوی مولیبدن میشود، و دادن مولیبدن اضافی معمولاً کمکی به آنها نمیکند.

برخی افراد نسبت به سولفیت های افزودنی حساسیت بیش از حد دارند، و مبتلا به آسم و سایر مشکلات تنفسی تهدید کننده حیات می شوند. دکتر ترنلند می گوید: متاسفانه، مولیبدن اضافی مخصوصاً در کاهش حساسیت به سولفیت نزد مبتلایان به آسم مفید نیست.

مولیبدن همچنین بخشی از دو آنزیم دیگر به نام های گزانتین اکسیداز و آلدئید اکسیداز می باشد. هر دو آنزیم در تولید ماده ژنتیکی و پروتئین ها دخالت دارند. گزانتین اکسیداز همچنین به تولید اسید اوریک، یک ماده مهم در بدن، کمک می کند.

به گفته دکتر ترنلند، نشانه های فیزیکی کمبود مولیبدن خیلی نادر است. در این زمینه تا کنون تنها یک مورد اثبات شده است، و آن مردی بود که مدتها از راه لوله معده غذا دریافت میکرد. کمبود مولیبدن را حتی در حیوانات به سختی می توان ایجاد کرد. دکتر ترنلند می گوید: «افرادی که رژیم های غذایی نسبتاً طبیعی دارند، مبتلا به کمبود این ماده نمی شوند.» اکثر مردم روزانه حدود ۱۸۰ میلی گرم مولیبدن را از طریق غذاهایی که می خورند به دست می آورند.

مصرف بی خطر مولیبدن

به گفته دکتر ترنلند، تا پانصد میکروگرم مولیبدن در روز در آزمایش های طولانی بی خطر بوده است، اما هیچ دلیلی برای دریافت این مقدار زیاد وجود ندارد. مقادیر بیش از پانصد میکروگرم آن ممکن است با متابولیسم مس بدن تداخل پیدا کند.

به گفته دکتر ترنلند، به هیچ وجه نیازی به دریافت این ماده معدنی کمیاب به شکل مکمل های مولتی ویتامین/مینرال حاوی مولیبدن می باشند. دکتر ترنلند توصیه می کند از مکملی استفاده کنید که بیش از ۷۵ تا ۲۵۰ میکروگرم مولیبدن نداشته باشد.

افرادی که مبتلا به نقرس یا اسید اوریک بالای خون هستند، قبل از دریافت مکمل های حاوی مولیبدن باید با پزشک خود مشورت کنند.

نیاسین

مقدار نیاز روزانه: ۲۰ میلی گرم

منابع خوب غذایی: سینه جوجه، ماهی تن، گوشت گوساله، نان و غلات تقویت شده

داستان نیاسین هم حماسی و هم غبار است.
داستان حماسی:
یکی از اشکال نیاسین، به نام اسید نیکوتنیک، خطر بیماری های قلبی را با صرف هزینه ای بسیار کمتر از سایر داروها به شدت کاهش می دهد.
داستان غمبار:
استفاده نا مناسب از شکل آهسته رهش نیاسین موجب عوارض جانبی شدیدی از جمله آسیب کبدی می شود. دکتر جیمز مک کنی، استاد دانشکده داروسازی در دانشگاه ویرجینیا کامان ولس، کالج پزشکی ویرجینیا در ریچموند می گوید: «نیاسین اگر درست تجویز شود دارویی مفید است. نیاسین بهتر از هر داروی دیگری کلسترول زیانبخش را کاهش و کلتسرول مفید را افزایش می دهد. اما مصرف خودسرانه دارو توسط فرد ناآگاه بدون کنترل منظم و حرفه ای وضعیت وی، می تواند خطرناک باشد.»

هر چند باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد، ولی تصور می شود که نیاسین به طریقی توانایی کبد برای تولید کلسترول را محدود می کند.

و استفاده خیلی کم از نیاسین نتیجه مثبتی نداشته است. نیاسین از پلاگر جلوگیری میکند، این بیماری اکنون نادر است، اغلب با التهاب پوست شروع می شود و شامل اسهال و افسردگی می باشد در نهایت به مرگ می انجامد. در ایالات جنوبی آمریکا در اوایل قرن حاضر، بیماری مذکور بیشتر به دلیل آنکه غذای مردم به طور عمده از آرد ذرت تشکیل میشد، بیش از صد هزار نفر را مبتلا کرد.

به گفته دکتر ماروین دیویس، رئیس بخش داروشناسی در دانشگاه میسی سی پی در آکسفورد، نه تنها ذرت حاوی شکلی از نیاسین است که بدن قادر به استفاده آسان از آن نمی باشد، بلکه رژیم غذایی ای که هیچ چیز بجز درت نداشته باشد نیز می تواند موجب عدم تعادل اسیدهای آمینه شود.

به اعتقاد دکتر دیویس، به شکرانه تقویت آردها و غلات با نیاسین، پلاگر در تمام افراد بجز الکلی ها و افرادی که مبتلا به مشکلات شدید گوارشی هستند، نادر شده است.

شاید به دلیل آنکه نیاسین از آزاد شدن هیستامین، یک ماده زیست شیمیایی که به طور طبیعی در طی واکنش های آلرژیک آزاد می شود، جلوگیری میکند، مکمل های نیاسین می توانند میزان بروز ویزینگ ایجاد شده توسط آسم را نیز کاهش دهند. محققان دانشگاه هاروارد متوجه شدند افرادی که در رژیم غذایی خود نیاسین بیشتری مصرف می کنند به وضوح نسبت به افراد دیگر کمتر به برونشیت یا ویزینگ مبتلا می شوند. سطح خونی اندک نیاسین نیز با افزایش ویزینگ مرتبط است.

مصرف بی خطر نیاسین

مصرف خیلی زیاد نیاسین از طریق خوردن غذاهای مختلف واقعاً غیر ممکن است. از طرفی وقتی شما مکمل های نیاسین را در دوزهای مورد نیاز مصرف می کنید تا میزان کلسترول خود را بهبود بخشید، احتمالاً دچار عوارض جانبی از گرفتگی، خارش و عصبی شدن بیش از حد گرفته تا سردرد، دردهای شکمی، تهوع و اسهال خواهید شد. به علاوه دوزهای بالای نیاسین، مخصوصاً شکل آهسته رهش آن، می تواند موجب آسیب کبدی شود. به همین دلیل این نوع درمان نیاز به نظارت دقیق پزشکی در طی مصرف دارو دارد.

نیاسین آمید، یعنی شکلی از نیاسین که در مکمل های مولتی ویتامین/مینرال وجود دارد، عوارض جانبی مربوط به خود نیاسین را ایجاد نمی کند. از طرفی این ترکیب سطح خونی کلسترول را هم کاهش نمی دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>